Νηστεία της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής.

Από την Καθαρά Δευτέρα και μέχρι το Άγιο και Μεγάλο Σάββατο και πριν το Αναστάσιμο τραπέζι της Κυριακής του Πάσχα θα τρώμε τις ημέρες που επιτρέπετε από την Νηστεία της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής τα εξής :
Θαλασσινά :
Χταπόδια, καλαμάρια, καβούρια, γαρίδες, μύδια, αστακοί.
Λαχανικά :
Χόρτα, σπανάκι, σέλινο, λάχανο, καρότα, παντζάρια, κουνουπίδι, μπρόκολο, μελιτζάνες, κολοκύθια, φασολάκια (πρ./κατ.), αρακάς (κατ.), αγκινάρες (κατ.), μαρούλια, κρεμμυδάκια (φρ.), ντομάτες, μανιτάρια, πιπεριές(πράσινες, Φλωρίνης, κέρατο), καλαμπόκι.
Ζυμαρικά :
Μακαρόνια, κριθαράκι, κοφτό (Μακ.), αστεράκι.
Όσπρια :
Φασόλια, ρεβίθια, φακές, φάβα,
Διάφορα :
Ελιές, ταραμάς, χαλβάς, τουρσιά (διαφ.), πατάτες, ρύζι, λάδι, κρασί.

Η συνταγή της Βαρβάρας!

Υλικά :
1/2 κιλό σιτάρι
250 γραμμάρια ξανθή σταφίδα
250 γραμμάρια ξερά σύκα
250 γραμμάρια ζάχαρη
3 κουταλιές καβουρντισμένο αλεύρι
1 κουταλάκι αλάτι
Καρύδια χοντροκομμένα
Κανέλα

Εκτέλεση :
Από βραδύς στις 2 Δεκεμβρίου θα βάλουμε σιτάρι να μουλιάσει. Μισό κιλό είναι αρκετό για μια μεγάλη κατσαρόλα 5-6 λίτρων.
Την επόμενη ημέρα βάζουμε το σιτάρι στην κατσαρόλα να βράσει με 2-3 λίτρα νερό. Όταν μισοβράσει και μαλακώσει το σιτάρι συμπληρώνουμε κι άλλο νερό στην κατσαρόλα αν χρειαστεί και προσθέτουμε τις σταφίδες, τα σύκα, τη ζάχαρη, το αλεύρι, το αλάτι και το αφήνουμε να βράσει μέχρι να χυλώσει.
Όταν δούμε πως έχει χυλώσει, το κατεβάζουμε από τη φωτιά.
Το σερβίρουμε σε βαθιά πιάτα και ρίχνουμε από επάνω καρύδια και κανέλα και την επόμενη ημέρα προσφέρουμε από ένα πιάτο σε τρία σπίτια.
Κατά βάση, το έθιμο θέλει τη βαρβάρα να προσφέρεται.
Ουσιαστικά όπως καταλάβατε, γινόταν μια ανταλλαγή πιάτων και το κάθε σπίτι έτρωγε “ξένη βαρβάρα”. Η Αγία Βαρβάρα θεωρείται προστάτιδα των παιδιών από τις αρρώστιες και το πιάτο αυτό προσφέρεται σε κάποιες περιοχές της Βόρειας Ελλάδας γι’ αυτό τον λόγο.
Η συνταγή είναι από το http://www.sheblogs.eu/2007/12/03/varvara/

Εμείς στην Θεσσαλονίκη μαζί με το σιτάρι βράζουμε «φασόλια-ρεβίθια-κουκιά-σύκα ξερά» και
ρίχνουμε από επάνω εκτός καρύδια και κανέλα και φέτες από μήλα.

 

Την φωτογράφισα μόλις την κατέβασα και την δοκίμασα ζεστή (πρέπει να την φάτε κρύα) δεν κρατιόμουν. 

Νηστεία της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής

Από την Καθαρά Δευτέρα και μέχρι το Άγιο και Μεγάλο Σάββατο και πριν το Αναστάσιμο τραπέζι της Κυριακής του Πάσχα θα τρώμε τις ημέρες που επιτρέπετε από την Νηστεία της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής τα εξής :
Θαλασσινά :
Χταπόδια, καλαμάρια, καβούρια, γαρίδες, μύδια, αστακοί.
Λαχανικά :
Χόρτα, σπανάκι, σέλινο, λάχανο, καρότα, παντζάρια, κουνουπίδι, μπρόκολο, μελιτζάνες, κολοκύθια, φασολάκια (πρ./κατ.), αρακάς (κατ.), αγκινάρες (κατ.), μαρούλια, κρεμμυδάκια (φρ.), ντομάτες, μανιτάρια, πιπεριές(πράσινες, Φλωρίνης, κέρατο), καλαμπόκι.
Ζυμαρικά :
Μακαρόνια, κριθαράκι, κοφτό (Μακ.), αστεράκι.
Όσπρια :
Φασόλια, ρεβίθια, φακές, φάβα,
Διάφορα :
Ελιές, ταραμάς, χαλβάς, τουρσιά (διαφ.), πατάτες, ρύζι, λάδι, κρασί.

Η συνταγή της Βαρβάρας!

Υλικά :
1/2 κιλό σιτάρι
250 γραμμάρια ξανθή σταφίδα
250 γραμμάρια ξερά σύκα
250 γραμμάρια ζάχαρη
3 κουταλιές καβουρντισμένο αλεύρι
1 κουταλάκι αλάτι
Καρύδια χοντροκομμένα
Κανέλα

Εκτέλεση :
Από βραδύς στις 2 Δεκεμβρίου θα βάλουμε σιτάρι να μουλιάσει. Μισό κιλό είναι αρκετό για μια μεγάλη κατσαρόλα 5-6 λίτρων.
Την επόμενη ημέρα βάζουμε το σιτάρι στην κατσαρόλα να βράσει με 2-3 λίτρα νερό. Όταν μισοβράσει και μαλακώσει το σιτάρι συμπληρώνουμε κι άλλο νερό στην κατσαρόλα αν χρειαστεί και προσθέτουμε τις σταφίδες, τα σύκα, τη ζάχαρη, το αλεύρι, το αλάτι και το αφήνουμε να βράσει μέχρι να χυλώσει.
Όταν δούμε πως έχει χυλώσει, το κατεβάζουμε από τη φωτιά.
Το σερβίρουμε σε βαθιά πιάτα και ρίχνουμε από επάνω καρύδια και κανέλα και την επόμενη ημέρα προσφέρουμε από ένα πιάτο σε τρία σπίτια.
Κατά βάση, το έθιμο θέλει τη βαρβάρα να προσφέρεται.
Ουσιαστικά όπως καταλάβατε, γινόταν μια ανταλλαγή πιάτων και το κάθε σπίτι έτρωγε “ξένη βαρβάρα”. Η Αγία Βαρβάρα θεωρείται προστάτιδα των παιδιών από τις αρρώστιες και το πιάτο αυτό προσφέρεται σε κάποιες περιοχές της Βόρειας Ελλάδας γι’ αυτό τον λόγο.
Η συνταγή είναι από το http://www.sheblogs.eu/2007/12/03/varvara/

Εμείς στην Θεσσαλονίκη μαζί με το σιτάρι βράζουμε «φασόλια-ρεβίθια-κουκιά-σύκα ξερά» και
ρίχνουμε από επάνω εκτός καρύδια και κανέλα και φέτες από μήλα.

Την φωτογράφισα μόλις την κατέβασα και την δοκίμασα ζεστή (πρέπει να την φάτε κρύα) δεν κρατιόμουν.

Η ιστορία της Βασιλόπιτας!

Η ιστορία συνέβη πριν 1500 χρόνια περίπου στην πόλη Καισάρειας της Καππαδοκίας, στη Μικρά Ασία.
Ο Μέγας Βασίλειος ήταν Δεσπότης της Καισάρειας και ζούσε αρμονικά με τους συνανθρώπους του.
Κάποια μέρα όμως ο βασιλιάς Ουάλης τύραννος της περιοχής, ζήτησε να του δοθούν όλοι οι θησαυροί της Καισάρειας, αλλιώς θα πολιορκούσε την πόλη, για να την κατακτήσει. Ο Μέγας Βασίλειος ολόκληρη τη νύχτα προσευχόταν να σώσει ο Θεός την πόλη. Ξημέρωσε η νέα μέρα και ο βασιλιάς αποφασισμένος περικύκλωσε αμέσως την Καισάρεια με το στρατό του. Μπήκε με την ακολουθία του και ζήτησε να δει το Δεσπότη.
Με θράσος και θυμό ο αδίστακτος βασιλιάς απαιτούσε το χρυσάφι της πόλης. Ο Μέγας Βασίλειος απάντησε ότι οι άνθρωποι της πόλης του δεν είχαν τίποτε άλλο πέρα από πείνα και φτώχια. Ο στρατηγός με το που άκουσε αυτά τα λόγια θύμωσε ακόμα περισσότερο και άρχισε να απειλεί το Μέγα Βασίλειο ότι θα τον εξορίσει πολύ μακριά από τη πατρίδα του. Οι χριστιανοί της Καισάρειας αγαπούσαν πολύ το Δεσπότη τους και θέλησαν να τον βοηθήσουν. Μάζεψαν λοιπόν από τα σπίτια τους ό,τι χρυσαφικά είχαν και του τα πρόσφεραν, ώστε δίνοντας τα στο σκληρό βασιλιά να σωθούν. Στο μεταξύ ο ανυπόμονος Ουάλης διέταξε αμέσως το στρατό του να επιτεθεί στο φτωχό λαό της πόλης.
Ο Μέγας Βασίλειος, που ήθελε να προστατέψει την πόλη του, προσευχήθηκε και μετά παρουσίασε στο βασιλιά ό,τι χρυσαφικά είχε μαζέψει μέσα σε ένα σεντούκι. Τη στιγμή όμως που ο βασιλιάς πήγε να ανοίξει το σεντούκι και να αρπάξει τους θησαυρούς, έγινα το θαύμα ! Όλοι οι συγκεντρωμένοι είδαν μια λάμψη και αμέσως μετά ένα λαμπρό καβαλάρη να ορμάει με το στρατό του επάνω στο σκληρό Ουάλη και στους δικούς του. Σε ελάχιστο χρόνο ο κακός βασιλιάς και οι δικοί του αφανίστηκαν. Ο λαμπρός καβαλάρης ήταν ο Άγιος Μερκούριος και οι στρατιώτες του οι Άγγελοι.

Έτσι σώθηκε η πόλη της Καισάρειας. Τότε όμως ο Δεσπότης της Ο Μέγας Βασίλειος, βρέθηκε σε δύσκολη θέση!

Θα έπρεπε να μοιράσει τα χρυσαφικά στους κατοίκους της πόλης και η μοιρασιά να είναι δίκαιη, δηλαδή να πάρει ο καθένας ό,τι ήταν δικό του. Αυτό ήταν πολύ δύσκολο. Προσευχήθηκε λοιπόν ο Μέγας Βασίλειος και ο Θεός τον φώτισε τι να κάνει. Κάλεσε τους διακόνους και τους βοηθούς του και τους είπε να ζυμώσουν ψωμάκια, όπου μέσα στο καθένα ψωμάκι θα έβαζαν και λίγα χρυσαφικά. Όταν αυτά ετοιμαστήκαν, τα μοίρασε σαν ευλογία στους κατοίκους της πόλης της Καισάρειας. Στην αρχή όλοι παραξενεύτηκαν, μα η έκπληξη τους ήταν ακόμη μεγαλύτερη όταν κάθε οικογένεια έκοβε το ψωμάκι αυτό κι έβρισκε μέσα χρυσαφικά. Ήταν λοιπόν ξεχωριστό ψωμάκι, η Βασιλόπιτα. Έφερνε στους ανθρώπους χαρά κι ευλογία μαζί. Από τότε φτιάχνουμε κι εμείς τη Βασιλόπιτα με το φλουρί μέσα, την Πρώτη μέρα του χρόνου, τη μέρα του Αγίου Βασιλείου.

Η Βασιλόπιτα Αγιοβασιλιάτικο έθιμο πολλών αιώνων, μεταφέρεται από γενιά σε γενιά, για να μας θυμίζει την Αγάπη και την Καλοσύνη Αυτού Του Αγίου.

Το Χριστόψωμο.

Την προ παραμονή των Χριστουγέννων κάθε νοικοκυρά κάνει το Χριστόψωμο
Σας παραθέτω πώς να το φτιάξετε από το Κοπιάστε… στην Ελληνική Φιλοξενία.


http://ivys-household-recipes-advice.blogspot.com/2007/12/blog-post_9937.html

Μπορείτε όμως να το κάνετε όπως φτιάχνετε το ψωμί, το βάζετε σ΄ένα ταψί το ζυμώνετε με λίγο λάδι κάνετε επάνω με ζυμάρι ένα Σταυρό βάζοντας στο κέντρο του Σταυρού και στις τέσσερες άκρες απ ένα ολόκληρο καρύδι. Το κόβει μετά την Εκκλησία το πρωί στο Χριστουγεννιάτικο τραπέζι ο Νοικοκύρης του σπιτιού ενώ η Νοικοκυρά Θυμιάζει το τραπέζι.

Ευλογημένα και Καλά Χριστούγεννα.
nikolaos

Η συνταγή της Βαρβάρας

Υλικά :
1/2 κιλό σιτάρι
250 γραμμάρια ξανθή σταφίδα
250 γραμμάρια ξερά σύκα
250 γραμμάρια ζάχαρη
3 κουταλιές καβουρντισμένο αλεύρι
1 κουταλάκι αλάτι
Καρύδια χοντροκομμένα
Κανέλα

Εκτέλεση :
Από βραδύς στις 2 Δεκεμβρίου θα βάλουμε σιτάρι να μουλιάσει. Μισό κιλό είναι αρκετό για μια μεγάλη κατσαρόλα 5-6 λίτρων.
Την επόμενη ημέρα βάζουμε το σιτάρι στην κατσαρόλα να βράσει με 2-3 λίτρα νερό. Όταν μισοβράσει και μαλακώσει το σιτάρι συμπληρώνουμε κι άλλο νερό στην κατσαρόλα αν χρειαστεί και προσθέτουμε τις σταφίδες, τα σύκα, τη ζάχαρη, το αλεύρι, το αλάτι και το αφήνουμε να βράσει μέχρι να χυλώσει.
Όταν δούμε πως έχει χυλώσει, το κατεβάζουμε από τη φωτιά.
Το σερβίρουμε σε βαθιά πιάτα και ρίχνουμε από επάνω καρύδια και κανέλα και την επόμενη ημέρα προσφέρουμε από ένα πιάτο σε τρία σπίτια.
Κατά βάση, το έθιμο θέλει τη βαρβάρα να προσφέρεται.
Ουσιαστικά όπως καταλάβατε, γινόταν μια ανταλλαγή πιάτων και το κάθε σπίτι έτρωγε “ξένη βαρβάρα”. Η Αγία Βαρβάρα θεωρείται προστάτιδα των παιδιών από τις αρρώστιες και το πιάτο αυτό προσφέρεται σε κάποιες περιοχές της Βόρειας Ελλάδας γι’ αυτό τον λόγο.
Η συνταγή είναι από το http://www.sheblogs.eu/2007/12/03/varvara/

Εμείς στην Θεσσαλονίκη μαζί με το σιτάρι βράζουμε «φασόλια-ρεβίθια-κουκιά-σύκα ξερά» και
ρίχνουμε από επάνω εκτός καρύδια και κανέλα και φέτες από μήλα.

Την φωτογράφισα μόλις την κατέβασα και την δοκίμασα ζεστή (πρέπει να την φάτε κρύα) δεν κρατιόμουν.

Οι Νηστείες της Ορθόδοξης Εκκλησιάς

α) Ημέρες αυστηρής νηστείας:
Είναι η Τετάρτη και η Παρασκευή όλου του χρόνου και ιδιαίτερα των περιόδων νηστείας (σαρακοστών).
Νηστεία σημαίνει, φαγητό xωρίς λάδι.
Την Παρασκευή νηστεύουμε επειδή Παρασκευή σταυρώθηκε ο Κύριος, σταυρώvουμε με την νηστεία μας τον κακό εαυτό μας, για να μας ελεήσει τους ανάξιους, όπως ελέησε τον σταυρωμένο ευγνώμονα ληστή.
Την Tετάρτη για να θυμόμαστε ότι ένας φίλος του Τον πρόδωσε ημέρα Τετάρτη, και να το συνειδητοποιούμε ότι κι εμείς, παρ' ότι είμαστε φίλοι Του, είναι δυνατό, αν δεν προσέχουμε και δεν αγωνιζόμαστε , να Τον προδώσουμε.
'Όταν τις ημέρες που έχουμε χρέος να κάνουμε αυστηρή νηστεία συμπέσει κάποια εορτή, γίνεται "κατάλυση" (δηλ. χαλάρωση της νηστείας):
Αν είναι εορτή αγίου τρώμε λάδι, αν είναι εορτή της Παναγίας ή του Προδρόμου τρώμε ψάρι.

Οι ημέρες :Δευτέρα, Tρίτη, Πέμπτη, Σάββατο και Κυριακή είναι ημέρες καταλύσιμες, δηλ. τρώμε απ' όλα ό,τι Θέλουμε, εκτός από τις περιόδους νηστειών.


Το Σάββατο και την Κυριακή δεν επιτρέπεται ποτέ να γίνει αυστηρή νηστεία, δηλ. χωρίς λάδι. 'Όλο το xρόνo ένα μόνο Σάββατο νηστεύουμε το λάδι, δηλ. το Μεγάλο Σάββατο, επειδή την ημέρα αυτή ο Xριστός είναι σωματικά στον τάφο και η ψυχή Του έχει κατέβει στον Άδη να αναστήσει τον προπάτορα Αδάμ.

β) Σαρακοστές είναι οι εξής:
1. Η Μεγάλη Τεσσαρακοστή:
Aρχίζει την Καθαρά Δευτέρα και τελειώνει την Κυριακή της Αναστάσεως. Είναι η πιο αυστηρή νηστεία όλου του χρόνου. Γίνεται προς τιμήν του Χριστού και ιδίως του Πάθους Του για μας. Κατά την Μεγάλη Τεσσαρακοστή γίνονται οι εξής καταλύσεις:
΄Οποια μέρα και αν πέσει του Ευαγγελισμού τρώμε ψάρι, και των αγίων 40 Μαρτύρων τρώμε λάδι. Το ίδιο και στις 26 Μαρτίου εορτή της Συνάξεως αρχαγγέλου Γαβριήλ.

2. Η νηστεία των Χριστουγέννωv:
Από 15 Νοεμβρίου μέχρι και 24 Δεκεμβρίου. Κατά την νηστεία αυτή τρώμε ψάρι (όλες τις ημέρες πλην Τετάρτης και Παρασκευής) από την αρχή μέχρι τις 12 Δεκεμβρίου (του Αγίου Σπυρίδωνα).

3. Νηστεία της Παναγίας:
Από 1 Αυγούστου μέχρι και 14 Αυγούστου. Νηστεύουμε προς τιμήν της Παναγίας και για την ψυχή μας. (Επειδή και η Παναγία νήστεψε 15 ημέρες, πριν από την Κοίμησή της για την ψυχή της σύμφωνα με την παράδοση ) Αν εκείνη νήστεψε για την ψυχή της, τι πρέπει να κάνουμε εμείς; Η νηστεία είναι αυστηρή. Ψάρι τρώμε μόνο στην εορτή της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος μας (6 Αυγούστου).

4. Νηστεία των Αγίων Αποστόλων:
Από την Δευτέρα μετά την Kυριακή των Αγίων Πάντων μέχρι τις 28 Ιουνίου. Συνήθως η νηστεία αυτή είναι πολύ μικρή. Νηστεύουμε Τετάρτη και Παρασκευή. 'Όλες τις άλλες ημέρες, τρώμε αν θέλουμε ψάρι, μέχρι τις 24 Ιουνίου (Γενέθλιον του Προδρόμου). Από 25 μέχρι 28 Ιουνίου νηστεύουμε αυστηρότερα προς τιμήν των αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου. Αν η εορτή της Παναγίας (15 Αυγούστου) και των αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου (29 Ιουνίου) πέσουν ημέρα Τετάρτη ή Παρασκευή, τρώμε μόνο ψάρι. Αν πέσουν οποιαδήποτε άλλη ημέρα τρώμε από όλα.

Γ) Αυστηρή Νηστεία κάνουμε και στις εξής ημέρες:
1. 5 Ιανουαρίου (Παραμονή Θεοφανείων).
2. 14 Σεπτεμβρίου (Ύψωση του Τιμίου Σταυρού), γιατί είναι κάτι το ανάλογο με την Μεγάλη Παρασκευή.
3. 29 Αυγούστου (αποτομή της Τιμίας Κεφαλής του Προδρόμου) σε ένδειξη πένθους για την άδικη θανάτωση του αγιοτέρου ανθρώπoυ της παγκόσμιας Ιστορίας (Aνώτερη από τον Πρόδρομο είναι μόνο η Παναγία).
Αν οι τρεις αυτές ημέρες τύχουν Σάββατο ή Kυριακή, τρώμε λάδι.

Ξανά υπογραμμίζουμε: ένα Σάββατο νηστεύουμε το λάδι, το Μ. Σάββατο, και καμιά Kυριακή!!! Γιατί η Kυριακή είναι εορτή χαρμόσυνη, εορτή της Ανάστασης του Χριστού.

δ) Περίοδοι Απολυτές.
Η Εκκλησία δεν καθώρισε μόνο περιόδους νηστείας, καθώρισε και περιόδους "απολυτές" , που τρώμε από όλα, όλες τις ημέρες και την Tετάρτη και την Παρασκευή.
Τέτοιες περίοδοι είναι οι εξής:

1. Το Δωδεκαήμερο. Δηλ. από 25 Δεκεμβρίου μέχρι και τις 6 Iανουαρίου, με εξαίρεση την παραμονή των Θεοφανείων, που νηστεύουμε .

2. Η Διακαινήσιμος, δηλ. η εβδομάδα του Πάσχα.

3. Η εβδομάδα μετά την Πεντηκοστή (μέχρι των αγίων Πάντων).

4. Οι τρεις εβδομάδες που προηγούνται της Μεγάλης Τεσσαρακοστής (Απόκριες). Κατά τις 3 αυτές εβδομάδες έχουμε μια ποικιλία διατάξεων, που είναι οι εξής:

- Την πρώτη εβδομάδα (του Τελώνου και Φαρισαίου) τρώμε όλες τις ημέρες από όλα.

- Την δεύτερη εβδομάδα ( από του Ασώτου μέχρι των Απόκρεω ) τρώμε από όλα, αλλά νηστεύουμε την Τετάρτη και την Παρασκευή χωρίς λάδι.

- Την Τρίτη εβδομάδα, της Τυρινής, τρώμε από όλα τα άλλα εκτός από κρέας, όλες τις ημέρες΄ τρώμε και την Tετάρτη και την Παρασκευή.