ΡΥΖΟΤΟ ΜΕ ΑΡΑΚΑ ΚΑΙ ΚΑΡΟΤΟ!

από: Εδώ 

Καιρό είχαμε να κάνουμε ένα ρυζότο, αλλά αυτή τη φορά το ήθελα να γίνει σπυρωτό και όχι πολύ χυλωμένο. Γι αυτό έβαλα ρύζι parboiled (όπως το λένε "τύπου Αμερικής").

ΤΑ   Υ Λ Ι Κ Α   με την σειρά χρήσης
4 κ.σ. Ελαιόλαδο έξτρα παρθένο
1 Κρεμμύδι κόκκινο μέτριο
1 σκελίδα Σκόρδο
370 γραμ. Ρύζι
1/2 φλ.τσ. Κρασί λευκό
2 Καρότα μέτρια σε λεπτές ροδέλλες
170 γραμ. Αρακάς κτψ.
2 κύβους σπιτικό ζωμό λαχανικών
1,5 λίτρα νερό
2 κ.σ. Άνιθο ψιλοκομμένο
50 γραμ. Παρμεζάνα τριμμένη
50 γραμ. Παρμεζάνα σε φλούδες
Μείγμα 5 πιπεριών χοντροτριμμένο.

Ε Κ Τ Ε Λ Ε Σ Η
Πολτοποιώ το κρεμμύδι και το σκόρδο με το λάδι στο multi.
Σε βαθύ τηγάνι αδειάζω το περιεχόμενο και σωτάρω σε μέτρια φωτιά για μερικά λεπτά.  Σβήνω με το κρασί και σε μερικά λεπτά ρίχνω το ρύζι και το γυρίζω με ξύλινη κουτάλα μέχρι να γυαλίσει.
Ρίνω το καρότο και τον αρακά και συνεχίζω το σωτάρισμα για λίγο ακόμα.
Σε διπλανή εστία έχω διαλυμένο τον ζωμό στο νερό, να σιγοβράζει και αρχίζω να ρίχνω δυο-δυο κουτάλες, αφού απορροφηθεί η προηγούμενη, μέχρι να τελειώσει ο ζωμός.
Όταν πλησιάζει να απορροφηθεί η τελευταία κουταλιά ρίχνω τον άνιθο με την ψιλοτριμμένη παρμεζάνα. Συνεχίζω το ανακάτεμα για λίγο ακόμη.
Τώρα, μετά από τόση ώρα, το ρύζι και τα λαχανικά θα έχουν μαλακώσει και το ρυζότο είναι έτοιμο για σερβίρισμα, πασπαλισμένο με τις φλούδες παρμεζάνας.
Άφησα το πιπέρωμα για το τέλος, για να μη χαθούν τα αρώματα των πιπεριών.
Αλάτι δεν έβαλα, γιατί οι κύβοι είναι αρκετά αλατισμένοι, αν και θα ήθελε λίγο....
Σήμερα, αυτό που έμεινε, θα το φρεσκάρω αναλύοντας το με 1 φλυτζάνι γάλα και θα χυλώσει, θέλει δεν θέλει.

Μπελαλίδικη κατασκευή, αλλά αυτά παθαίνει όποιος λέει φωναχτά τις ιδέες του. Ας πρόσεχα!!

Σάββατο 6 Δεκεμβρίου 2025

ΜΥΔΟΠΙΛΑΦΟ ... και για φέτος.

από:  Εδώ

Σήμερα, περνώντας από τον ψαρά της γειτονιάς, είδα ότι έφεραν μύδια καθαρισμένα, σε σακκουλάκι, από τον Σταυρό (Στρυμωνικός Κόλπος).  Έγινε το κλικ (!!!) και να το αποτέλεσμα

Πέρσυ είχα γράψει για το μυδοπίλαφο και έγινε ακριβώς το ίδιο, αλλά με καθαρισμένα τα μύδια, σε λιγότερο από μια ώρα.

Παρακάτω είναι η περσυνή ανάρτηση (κλικ)

Προϊστορικά, πριν ανακαλύψει ο άνθρωπος την μυδοκαλλιέργεια, τα μύδια τα μάζευαν συγκεκριμένοι ψαράδες, από μυδόβραχους, κυρίως στις Σποράδες.

Και επειδή όλοι οι ψαράδες της Θεσσαλονίκης, της Μηχανιώνας  και περιχώρων, χρωστούσαν στον παππού μου (λόγω Ναυτιλιακών), τα μύδια δεν έλειπαν από το σπίτι μας.

Μέχρι και ειδικό μαχαιράκι για το ξύσιμο είχε η γιαγιά.

Μετά όμως της έφερε από το μαγαζί ένα σμυριδόπανο και η δουλειά έγινε εύκολη.

Εγώ, φυσικά, τα έτρωγα ΜΟΝΟ τηγανιτά, για πολλά χρόνια.

Πρόσφατα όμως, τα τελευταία τριάντα(!) χρόνια, με αρέσει και το σαχανάκι και το μυδοπίλαφο.

Αυτό το τελευταίο κατασκευάστηκε σήμερα και ομολογώ ότι πέτυχα την γεύση από τα δύο καλύτερα μυδοπίλαφα που δοκίμασα "έξω".

Δεν έγινε μεζές για το ούζο, αλλά κύριο πιάτο (περίσσεψε και για αύριο). Να και το αποτέλεσμα

Επειδή όμως εδώ μέσα υπάρχουν και μερικές ιδιοτροπίες, στα όρια της ψυχοπάθειας, αναγκάστηκα να πάρω μόνο την ψύχα τους και να μη κρατήσω καθόλου ολόκληρα.

Παμε λοιπόν να δούμε πως έγινε

Υ Λ Ι Κ Α

470 γραμ. Μύδια ψύχα (τόσα έμειναν μετά το άχνισμα)

2 φλ.τσαγ. Ρύζι Νυχάκι

3 φλ.τσαγ. Νερό ζεστό (βγάζει και η τομάτα το υπόλοιπο)

1 μεγάλο Κρεμμύδι ψιλοκομμένο

3 φρέσκα Κρεμμυδάκια σε ροδέλλες

3 σκελίδες Σκόρδο στα 2 ή στα 3

1 φλ.τσαγ. Ελαιόλαδο Έξτρα Παρθένο

200 γραμ. καθαρά Τομάτα ξεφλουδισμένη, ξεσποριασμένη και ψιλοκομμένη

1 φακελλάκι (0,25 γραμ.) Κρόκκο Κοζάνης σε σκόνη

1 φλ.τσαγ. Άνιθο και μαϊντανό ψιλοκομμένα

1 κουτ.γλυκού κοφτό Δυόσμο ξερό

Λίγη Ρίγανη

Πιπέρι Λευκό

Αλάτι λίγο ή καθόλου (τα μύδια βγάζουν αλμύρα)

Ε Κ Τ Ε Λ Ε Σ Η

Πλένουμε πολύ καλά τα μύδια, τα ξύνουμε καλά (το σμυριδόπανο είναι ιδανικό) και με ένα μαχαιράκι τραβάμε απότομα τις τριχούλες (μούσι).

Τα βάζουμε σε βαθύ τηγάνι ή κατσαρόλα, με ένα ποτήρι νερό, σκεπάζουμε και τα βράζουμε για 5'. Αν πρόκειται να τα χρησιμοποιήσουμε ολόκληρα, αντικαθιστούμε το νερό του αχνίσματος με λευκό κρασί.

Όσα δεν ανοίξουν, τα πετάμε.

Εδώ, κάθε φυσιολογικός άνθρωπος, συνεχίζει το μαγείρεμα.

Εγώ έβγαλα την ψύχα και πέταξα τα τσόφλια. Είπαμε, παραξενιές!

[Αν έπερνα μύδια σε σακκουλάκι καθαρισμένα ή κατεψυγμένα, μετά το πολύ καλό πλύσιμο, θα τα έβαζα για 15' σε ξυδόνερο και μετά ξανά καλό ξέπλυμα (μικρό μυστικό από τον καπτάν-Αντώνη, μυδοκαλλιεργητή στην Αγαθούπολη)].

Σε κατσαρόλα ζεσταίνουμε το λάδι, σωτάρουμε το σκόρδο για λίγο, το βγάζουμε και το πετάμε. Το λάδι μας αρωματίστηκε.

Σωτάρουμε τα κρεμμύδια και σε μερικά λεπτά ρίχνουμε το ρύζι και το σωτάρουμε και αυτό μαζί, μέχρι να γυαλίσει.

Ρίχνουμε την τομάτα, το πιπέρι και το ζεστό (έως βραστό) νερό.

Ίσως και το λίγο αλάτι.

Ανακατεύουμε, χαμηλώνουμε την φωτιά αρκετά (με διαβάθμιση 3, την πάμε στο 1), σκεπάζουμε την κατσαρόλα και σιγοβράζουμε για 10', χωρίς να κόψουμε τον βρασμό ανοίγοντας.

Ρίχνουμε τα μύδια και τα αρωματικά, ανακατεύουμε και ξανακλείνουμε το καπάκι για άλλα 10' περίπου, χωρίς να ανεβάσουμε τη φωτιά. Αυτός ο τελευταίος χρόνος παίζει, ανάλογα με τον τύπο του ρυζιού και του γούστου μας.

 Στο σερβίρισμα έχουμε και λεμόνι, για όποιον θέλει.

 Συνοδεύουμε με λευκό ξερό κρασάκι, παγωμένο! __________________________ Και η φετεινή φωτό, από κοντά. Η διαφορά στο χρώμα είναι γιατί δεν έβαλα σαφράν (κρόκο Κοζάνης) και έμεινε άσπρο το ρύζι

Στην πραγματικότητα ήθελα να τα κάνω τηγανητά, αλλά κρατήθηκα!!!!!